Incident Command System i kierowanie działaniem ratowniczym: kto dowodzi w zdarzeniu
System dowodzenia w zdarzeniu to standardowy sposób organizacji dowodzenia w sytuacji nadzwyczajnej, dzięki któremu zastępy różnych służb działają w jednej strukturze, z jednym kierującym i tymi samymi nazwami dla tych samych funkcji. Najbardziej znany jest amerykański Incident Command System (ICS), część National Incident Management System. W Polsce tę rolę pełnią przepisy o kierowaniu działaniem ratowniczym w krajowym systemie ratowniczo-gaśniczym.
Jak zorganizowany jest Incident Command System
ICS rośnie i maleje razem ze zdarzeniem. Przy małym wyjeździe pierwszy dowódca na miejscu jest kierującym i robi wszystko sam. Gdy zdarzenie się rozrasta, kierujący przekazuje funkcje innym. Doktryna NIMS agencji FEMA dzieli je na dowodzenie i pięć obszarów funkcjonalnych:
- Operacje: zastępy wykonujące pracę.
- Planowanie: sytuacja, ewidencja zasobów i kolejny plan.
- Logistyka: zaopatrzenie, sprzęt, wyżywienie, łączność.
- Finanse i administracja: koszty, ewidencja czasu, roszczenia.
- Rozpoznanie i dochodzenia: uruchamiane, gdy zdarzenie tego wymaga.
Rozpiętość kierowania i wspólne dowodzenie
ICS zaleca, by jeden przełożony kierował trzema do siedmiu osobami lub jednostkami, najlepiej pięcioma. Po przekroczeniu tej liczby kierujący tworzy kolejny poziom: odcinki według obszaru, grupy według funkcji. Gdy odpowiedzialność dzieli kilka instytucji, mogą prowadzić wspólne dowodzenie (ang. unified command) z jednym wspólnym planem.
Kierowanie działaniem ratowniczym w Polsce
Polskie przepisy nie używają nazwy ICS, a logika jest bardzo podobna. Od 1 lipca 2026 r. obowiązuje rozporządzenie MSWiA w sprawie szczegółowej organizacji krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego (Dz. U. poz. 872). Działaniem kieruje uprawniona osoba, oznakowana tak, by widzieli ją wszyscy uczestnicy (§ 22), czyli kierujący działaniem ratowniczym, w żargonie KDR. Kieruje siłami podmiotów KSRG i innych służb na miejscu: wydaje rozkazy i polecenia, pilnuje procedur i ostrzega o zagrożeniach.
Rozporządzenie wyróżnia trzy poziomy kierowania (§ 23). Poziom interwencyjny działa w strefie zagrożenia i obejmuje siły do jednej kompanii; pierwszeństwo w jego przejęciu ma strażak ratownik OSP, a potem kolejni dowódcy PSP, aż po dowódcę JRG. Poziom taktyczny, do jednego batalionu, przejmuje zastępca dowódcy lub dowódca JRG, a dalej oficer wyznaczony przez komendanta powiatowego PSP, jego zastępca albo sam komendant, kierując ze stanowiska dowodzenia na granicy strefy lub poza nią. Poziom strategiczny należy do komendanta wojewódzkiego lub Komendanta Głównego PSP.
Kierujący dzieli strefę działań na odcinki bojowe, każdy z własnym dowódcą i zadaniem, a na poziomie interwencyjnym i taktycznym może powołać sztab (§ 29). Sztab analizuje zagrożenie i jego rozwój, szacuje potrzebne siły, wypracowuje taktykę, pilnuje łączności, logistyki i zabezpieczenia medycznego i dokumentuje przebieg działań. Szersze ramy współpracy służb opisuje nasz poradnik o współdziałaniu służb ratowniczych w Polsce.
Struktura dowodzenia w Sinkaos
Role i zespoły
Własne role złożone z pojedynczych uprawnień, w zakresie organizacji, zespołu lub operacji, oraz zagnieżdżone zespoły.
Sektory na mapie
Narysowanie obszaru i podział na sektory z osobami odpowiedzialnymi i zadaniami, a potem przekazanie każdemu pakietu dla jego części.
Goście z innych służb
Dostęp ograniczony w czasie i zakresie dla osób z innych organizacji, wygasający samoczynnie.
Jeden obraz dla sztabu
Zdarzenia, zadania, pozycje i wiadomości na jednej mapie, a wysunięte stanowiska dowodzenia mogą uruchomić węzeł na laptopie.
Pytania o dowodzenie w zdarzeniu
Kto kieruje działaniem ratowniczym w Polsce?
Czy ochotnicza straż pożarna może stosować strukturę na wzór ICS?
Czym ICS różni się od gminnego zespołu zarządzania kryzysowego?
Proszę wypróbować Sinkaos przy najbliższej operacji.
Wczesny dostęp jest bezpłatny. Pierwszą operację przygotujemy razem z Państwem i pozostaniemy w kontakcie przez cały jej przebieg.